Skutki W celu uzupełnienia wakujących stanowisk, powstałych po formalnym odwołaniu księży odmawiających złożenia przysięgi, drogą wyborów wśród parafian wyznaczonych zostało około 20 tys. duchownych oraz 80 biskupów. Na czele Kościoła we Francji, zwanego konstytucyjnym, stanął jeden z deputowanych duchowieństwa do Konstytuanty, ksiądz Henri Grégoire.
Konstytucja cywilna kleru miała również poważne skutki społeczne, związane z utratą wyjątkowej dotąd pozycji przez księży. Stała się tym samym, razem z późniejszym procesem dechrystianizacyjnym, jedną z przyczyn antyrewolucyjnych ruchów społecznych w Wandei czy na południu kraju. Z kolei księża, niezależnie od złożenia przysięgi, stali się grupą postrzeganą przez zwolenników rewolucji jako jednoznacznie jej przeciwna (co miało pewne uzasadnienie wobec faktu poparcia kontrrewolucji przez Kościół), byli częstymi ofiarami represji. Tym samym konstytucja stała się początkiem kryzysu francuskiego katolicyzmu, pogłębionego przez promowanie w późniejszym etapie rewolucji kultu Istoty Najwyższej lub kultu Rozumu.