Na skutek bardzo złych warunków sanitarno-epidemiologicznych, wśród żołnierzy pułku niemal wszyscy chorowali na dur brzuszny, czerwonkę, tyfus plamisty i malarię. Choroba pochłonęła wiele ofiar wśród żołnierzy i otaczających pułk skupisk ludności cywilnej. Po 8 lutego 1942 pułk został całkowicie umundurowany w sorty brytyjskie. Okresowo nie było prowadzone żadne szkolenie ze względu na stan chorych w pułku, chorowało do 90% stanu liczbowego pułku na choroby zakaźne.
Podczas formowania w pierwszej połowie lutego 1942 zorganizowano dwa bataliony strzelców i batalion ckm. W 1, 4 kompaniach strzelców i 1 kompanii ckm zgrupowano w większości żołnierzy już służących w wojsku - rezerwistów, kompanie te liczyło ponad 100 szeregowych. Pozostałe kompanie miały stany niskie gotowe przyjąć ochotników i rekrutów. zajęcia odbywały się w miarę ich organizacji, głównie jako teoretyczne z uwagi na całkowity brak broni i sprzętu. Głównie prowadzono pogadanki i ogniska o wydźwięku patriotycznym. Główną przeszkodą szkoleniową był stan fizyczny nowo wcielonych żołnierzy, znaczne osłabienie na skutek niedożywienia, niskokaloryczne i małe posiłki, znaczny stan chorych oraz trudne warunki sanitarno-higieniczne. Pod koniec marca z pułku wydzielono żołnierzy, których stan fizyczny pozwalał na ewakuację.