Pomimo straty dwóch żołnierzy, most zachodni został szybko zabezpieczony przez spadochroniarzy, a myśliwce F4U Corsair z Aéronavale 14.F i 15.F wykonały serię misji bliskiego wsparcia powietrznego, niszcząc kilka egipskich dział samobieżnych SU-100. Myśliwce F-84F trafiły również w dwa duże zbiorniki z ropą w Port Saidzie, które stanęły w płomieniach i pokryły większość miasta gęstą chmurą dymu na kilka kolejnych dni. Egipski opór był nierównomierny – niektóre pozycje broniły się aż do zniszczenia, podczas gdy inne zostały opuszczone po krótkiej walce. Tego ranka francuscy spadochroniarze przypuścili szturm i zdobyli wodociągi w Port Saidzie – ważny cel do opanowania w mieście położonym na pustyni. Chateau-Jobert wykorzystał ten sukces, rozpoczynając atak na Port Fuad. Derek Varble, amerykański historyk wojskowości, napisał później: Wsparcie lotnicze i zaciekłe francuskie ataki przekształciły walki w Port Fuadzie w pogrom. Podczas walk nad Kanałem Sueskim francuscy spadochroniarze często stosowali zasadę „niebrania jeńców” i rozstrzeliwali na miejscu pojmanych egipskich żołnierzy.