Jacques Massu (ur. 5 maja 1908 w Châlons-sur-Marne, zm. 26 października 2002 w Conflans-sur-Loing) – francuski generał walczący podczas II wojny światowej, I wojny indochińskiej, kryzysu sueskiego i wojny algierskiej. Dowodził wojskami francuskimi w bitwie o Algier, początkowo wspierając, a później potępiając stosowanie przez nich tortur.
Życiorys Wczesne lata Urodził się w Châlons-sur-Marne w rodzinie o silnych tradycjach wojskowych; jego ojciec był oficerem artylerii. Studiował kolejno w Saint-Louis de Gonzague w Paryżu, w Wolnym Kolegium w Gien (1919–1925) oraz w Prytanée National Militaire (1926–1928). Następnie wstąpił do École spéciale militaire de Saint-Cyr, którą ukończył w 1930 roku jako podporucznik i wybrał służbę w piechocie kolonialnej.
W okresie od października 1930 do sierpnia 1931 roku służył w 16 Senegalskim Pułku Tyralierów w Cahors. Został wysłany do Maroka Z 15 Pułkiem Piechoty i brał udział w walkach pod Tafilaltem. W październiku 1932 roku awansował na porucznika i brał udział w operacjach w Afryce Północnej.