Bitwa w Normandii Od 7 sierpnia pułk został rozdzielony do osłony i obrony plot. istotnych elementów ugrupowania dywizji. III dywizjon do Oddziałów Kwatermistrzowskich dywizji, II dywizjon do 3 Brygady Strzelców, 3/I bateria do Kwatery Głównej dywizji, 2/I bateria do 10 BKPanc. i 1/I bateria do przydzielonego 4 kanadyjskiego pułku artylerii średniej. W dniach bitwy o przełamanie obrony niemieckiej pomiędzy 8 a 12 sierpnia pułk ochraniał dywizjonami i bateriami newralgiczne rejony dywizji. 1 bateria w rejonie Bras, 2 bateria na południe od Cormelle. III dywizjon pozostał w wraz z tyłami dywizji w rejonie Rots. II dywizjon był w marszu z 3 BS. 8 sierpnia artyleria kanadyjskiego II Korpusu, w tym 1 paplot.l. została zbombardowana przez amerykańskie lotnictwo bombowe. Wkrótce po zbombardowaniu nasiliły się ataki lotnictwa niemieckiego. W wyniku bombardowania ranny został mjr Olgierd Eminowicz, dowodzenie przejął mjr Witold Berendt. Wybuch zgromadzonej amunicji artyleryjskiej przysporzył pułkowi dalszych strat. O godz.13.35 wyruszyło natarcie zgrupowania 10 BKPanc. wraz z 1 baterią i dowództwem I dywizjonu. Rozkazem dowódcy pułku 2 bateria ochraniała Kwaterę Główną 1 DPamc., 3 bateria kanadyjski 4 pułk artylerii wspierający 1 DPanc. II dywizjon bez baterii osłaniał 3 BS, 5 bateria osłaniała 2 pułk artylerii motorowej.