Miłość i tęsknota w Bombaju (ang. Love and Longing in Bombay) – zbiór opowiadań indyjskiego pisarza Vikrama Chandry, autora "Świętych gier". Wydany po angielsku w 1997 roku, po polsku w 2008 roku (w tłum. Marka Fedyszaka). Nagrodzony dla najlepszej książki rejonu Eurazji.
Książka ta zawiera pięć opowiadań połączonych osobą narratora, młodego Radźita Śarmy, słuchającego w bombajskim barze opowieści starego Subramaniama. Bohaterami każdego opowiadania są różne osoby, tytuły opowiadań odnoszą się do pojęć w sanskrycie. Trzy z nich dharma (obowiązek), kama (miłość), artha (bogactwo, środki materialne) przedstawiają sobą trzy z czterech celów życiowych, które (zgodnie ze starożytną filozofią indyjską) są przeznaczone człowiekowi. Brakuje tylko opowiadania zatytułowanego "Moksza (wyzwolenie)", które oznacza ostateczny cel życia człowieka. Czwarte opowiadanie nosi tytuł "Śakti". Słowo to oznacza – moc, siłę i kobiecy aspekt hinduskich bóstw. Ostatnie, piąte – "Śanti" (spokój) jest imieniem głównej bohaterki.
W jednym ze starych bombajskich domów mieści się niewidoczny na zewnątrz lokal. W tym barze, z którego widać morze, przy ginie młody Ranjit Śarma wysłuchuje opowieści starego Subramaniama: