Podczas mistrzostw świata w Grenoble w 1974 roku wywalczył złoty medal indywidualnie, a wspólnie z Wasylem Stankowyczem, Władimirem Dienisowem i Jurijem Cziżem zwyciężył też w zawodach drużynowych. W rywalizacji drużynowej reprezentacja ZSRR z Romankowem w składzie zdobywała następnie złote medale na mistrzostwach świata w Melbourne (1979), mistrzostwach świata w Clermont-Ferrand (1981), mistrzostwach świata w Rzymie (1982) i mistrzostwach świata w Denver (1989), srebrny na mistrzostwach świata w Budapeszcie (1975) oraz brązowe podczas mistrzostw świata w Buenos Aires (1977), mistrzostw świata w Hamburgu (1978) i mistrzostw świata w Barcelonie (1985). Ponadto zdobywał medale indywidualnie: złote na mistrzostwach świata w Buenos Aires (1977), mistrzostwach świata w Melbourne (1979), mistrzostwach świata w Rzymie (1982) i mistrzostwach świata w Wiedniu (1983) oraz srebrny podczas mistrzostw świata w Hamburgu (1978).
Podczas ceremonii otwarcia igrzysk olimpijskich w Pekinie w 2008 roku był chorążym reprezentacji Białorusi.
Pracował jako trener.