za młodu pełny, później komorowaty i pusty. Miąższ Biały, łamliwy, o niewyraźnym smaku i zapachu. Zarodniki Podłużnie eliptyczne, gładkie, bezbarwne, o rozmiarach 18-24 × 7,5–9 μm Gatunki podobne Podobna jest piestrzenica kasztanowata (Gyromitra esculenta), ma jednak bardziej mózgowato pofałdowaną główkę i występuje tylko wczesną wiosną. Prawie nierozróżnialna makroskopowo jest piestrzenica pośrednia (Gyromitra ambigua). Zazwyczaj jest mniejsza, ciemniejsza i posiada fioletowo – brązowe zabarwienie, ale pewność daje tylko analiza mikroskopowa. Jest bardzo rzadka i objęta częściową ochroną gatunkową.
Występowanie i siedlisko W Polsce gatunek rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status V – gatunek narażony na wymarcie.
Rośnie w lasach iglastych, przeważnie pojedynczo na pniakach i na leżącym w ziemi drewnie, zdarza się także w wyższych strefach górskich. Częściej występuje w górach. Jej owocniki pojawiają się dość późno, dopiero późnym latem i jesienią.
Znaczenie Saprotrof. Piestrzenica infułowata uważana jest za jadalną, lecz z powodu rzadkości występowania powinna być oszczędzana. Nie można wykluczyć, że zawiera gyromitrynę.
Przypisy
Kategoria:Grzyby jadalne Kategoria:Krążkownicowate Kategoria:Mykobiota Polski