129 Podkarpacka BC – wersja elektroniczna..
Od 1915 r. był związany z Uniwersytetem Warszawskim, gdzie w 1919 r. uzyskał tytuł profesora zwyczajnegoŻydzi w Polsce. Dzieje i kultura, red. J. Tomaszewski, A. Żbikowski, Warszawa 2001, s. 126.. W latach 1930–1931 doprowadził do utworzenia odrębnego Instytutu Historycznego na Uniwersytecie Warszawskim, którego został pierwszym dyrektoremP. Węcowski, Marceli Handelsman (1882–1945), [w:] M. Handelsman, Historyka, oprac. P. Węcowski, Warszawa 2010, s. 339.. Pełnił funkcję dziekana Wydziału Humanistycznego UW. Jako historyk interesował się szczególnie działalnością obozu Hôtel Lambert i księcia Adama Czartoryskiego oraz dziejami Wielkiej EmigracjiP. Węcowski, Marceli Handelsman (1882–1945), [w:] M. Handelsman, Historyka, oprac. P. Węcowski, Warszawa 2010, s. 344.. W latach 1948–1950 wydano pośmiertnie niedokończoną biografię jego autorstwa pt. Adam Czartoryski (tomy 1–3)Piotr Węcowski, Marceli Handelsman (1882–1945), [w:] M. Handelsman, Historyka, oprac. P. Węcowski, Warszawa 2010, s. 346.. Badał średniowiecze, okres napoleoński i XIX wiekP. Węcowski, Marceli Handelsman (1882–1945), [w:] M. Handelsman, Historyka, oprac. P. Węcowski, Warszawa 2010, s. 343–345.. Zajmował się także metodologią historiiPiotr Węcowski, Marceli Handelsman (1882–1945), [w:] M. Handelsman, Historyka, oprac. P.