Działania W tym okresie partia walczyła zbrojnie. Według informacji partyjnych w 1907, w czasie zamachów Organizacji Bojowej PPS zabito po stronie rządowej 181 osób, w tym 45 policjantów, oraz dokonano 92 zamachy celem zdobycia środków finansowychEugeniusz Ajnenkiel, Kronika bojowa PPS (Frakcji Rewolucyjnej) w roku 1907, w: Kronika Ruchu Rewolucyjnego w Polsce nr 2(10) z 1937 r.. Organizacja poniosła jednak olbrzymie straty: aresztowano i skazano na karę śmierci m.in. Józefa Montwiłł-Mireckiego, Henryka Barona, Jana Kwapińskiego (zamieniono mu wyrok na katorgę). Liczne aresztowania i odpływ fali rewolucyjnej spowodowały zmniejszenie się liczby członków partii do ok. 3000 członków. Poważnym ciosem było wykrycie drukarni „Robotnika” w Warszawie we wrześniu 1908. Do ostatnich akcji na większą skalę należały: Akcja pod Bezdanami na pociąg rządowy, we wrześniu 1908, z udziałem Józefa Piłsudskiego, Walerego Sławka, Aleksandra Prystora, Tomasza Arciszewskiego, oraz egzekucja prowokatora Edmunda Taranowicza wykonana w 1909, przez Kazimierza Pużaka wraz z Henrykiem Minkiewiczem.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Polska Partia Socjalistyczna – Frakcja Rewolucyjna · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.