Po obronie doktoratu Kraszewski otrzymał propozycję pracy na uczelni w Getyndze jako docent i zamierzał z niej skorzystać, jednak z powodu śmierci ojca powrócił do kraju i zajął się administracją majątku rodzinnego Tarkowo. Zaangażował się w życie publiczne. W 1828 był jednym z inicjatorów powołania Towarzystwa Przyjaciół Rolnictwa, Przemysłu i Oświaty w Wielkim Księstwie Poznańskim, które jednak nie uzyskało zatwierdzenia władz pruskich. Był deputowanym ze stanu rycerskiego z powiatu inowrocławskiego na sejm prowincjonalny Wielkiego Księstwa Poznańskiego w 1830 rokuStanisław Karwowski, Historya Wielkiego Księstwa Poznańskiego t. I 1815-1852, Poznań 1918 s. 96.

Wziął udział w powstaniu listopadowym w szeregach 7. pułku liniowego w korpusie generała Antoniego Giełguda; po przekroczeniu granicy pruskiej przez korpus został aresztowany i był więziony w twierdzach Grudziądz i Srebrna Góra. Po zwolnieniu powrócił do pracy w Tarkowie. Odrzucił propozycje zatrudnienia w ministerstwie w Berlinie oraz na posadzie radcy szkolnego w Poznaniu;