W funkcjonującej tam Pracowni Fizjografii Urbanistycznej sprawowała między innymi opiekę nad studentami wykonującymi prace dyplomowe z zakresu fizjografii urbanistycznej. Dotyczyły one wybranych miast (m.in. Płocka, Ustki, Tczewa, Małkini, Gdyni).
W okresie 1948–1952 specjalistka do spraw fizjografii w Centralnym Biurze Projektów i Studiów Budownictwa Osiedlowego Zakładu Osiedli Robotniczych (ZOR). W latach 1952–1955 zatrudniona w Przedsiębiorstwie Państwowym „Geoprojekt”. W przedsiębiorstwie sprawowała funkcje zastępczyni dyrektora a następnie kierowniczki Działu Studiów i Norm. Pod jej kierunkiem wykonane zostało ponad 1000 opracowań fizjograficznych szczegółowych i ogólnych oraz opracowań geologiczno-inżynieryjnych. Przez krótki okres także jako „główny geolog” w Ministerstwie Budownictwa Miast i Osiedli, następnie w latach 1953–1960 w Centralnym Zarządzie Budownictwa Inżynieryjno-Wodnego na stanowisku naczelnego specjalisty geologii i fizjografii. W latach 1955–1957 członkini międzyresortowej komisji do redakcji prawa geopologicznego przy Centralnym Urzędzie Geologii, a w latach 1957–1960 komisji do opracowania nowelizacji prawa górniczego przy Państwowej Radzie Górniczej.