Miłosz Obrenowić) oraz greckich. Powstające wskutek tego zamieszanie dopełnione nieustającym konfliktem ze Zgromadzeniem spowodowały odwołanie Aleksandra z tronu w 1842.
W 1856 ponownie objął rządy na Wołoszczyźnie, tym razem jako kajmakam, mianowany przez Turków. W tym czasie zarówno na Wołoszczyźnie, jak i Mołdawii coraz większe znaczenie zdobywał ruch zjednoczeniowy. Wybrane w 1857 Zgromadzenie przyjęło wniosek dotyczący unii obu księstwo (podobnie stało się w Mołdawii). Ten sukces ruchu unionistycznego spowodował reakcję mocarstw, które w 1858 podpisały konwencję dotyczącą ustroju obu księstw. W jej wyniku Aleksander został zdymisjonowany i zastąpiony komitetem trzech kajmakamów, którzy mieli doprowadzić do wyborów nowego księcia – został nim w 1859 Aleksander Jan Cuza.
Literatura: J. Demel, Historia Rumunii, Wrocław 1970.
Kategoria:Władcy Wołoszczyzny Kategoria:Urodzeni w 1796 Kategoria:Zmarli w 1862 Kategoria:Członkowie dynastii Ghica