2480 m), od którego na północ odchodzi Barania Grań (hrebeň Baraních veží), Niżnia Barania Ławka (Nižná barania lávka), Barani Kopiniak (Hrebeň baraních strážnic), Pośrednia Barania Ławka (Sedlo baraních strážnic).
Od Papirusowych Turni w masywie Czarnego Szczytu (Čierny štít, 2434 m) wierzchołek oddziela Przełęcz Stolarczyka (Stolarczykovo sedlo, 2370 m). Pomiędzy nią a Wyżnim Baranim Zwornikiem wypiętrza się Barania Kazalnica.
Na południowy zachód od Wyżniego Baraniego Zwornika wybiega jeszcze żebro, w dolnej części którego wznosi się Barania Igła, od szczytu oddzielona Baranim Przechodem.
Na Wyżni Barani Zwornik nie prowadzi żaden szlak turystyczny. Najłatwiejsze drogi nieznakowane prowadzą na szczyt od Pośredniej Baraniej Ławki lub od Przełęczy Stolarczyka.
Pierwsze znane wejścia: latem – Józef Stolarczyk, Ambroży Reformat (Tomasz Trausyl), Wojciech Gąsienica Kościelny, Wojciech Ślimak, Szymon Tatar starszy i Jędrzej Wala starszy, przed 17 września 1867 r., zimą – Adam Karpiński i Konstanty Narkiewicz-Jodko, 4 kwietnia 1928 r.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Szczyty Tatr Wysokich Kategoria:Szczyty słowackich Tatr