W 1968 roku jako attaché kulturalny przyjechał do Rumunii. Zaraz po przyjeździe do Bukaresztu zrezygnował ze stanowiska na znak protestu po masakrze w Tlatelolco. Później sprawował funkcję attaché kulturalnego w Polsce (1972–1975), we Francji (1976), na Węgrzech (1977). Przez sześć lat był ambasadorem w Czechosłowacji (1983–1988)Rafael Gutiérrez Giradot, „Poeta doctus: Sergio Pitol o la transgresión en los géneros literarios” w Sergio Pitol, El oscuro hermano gemelo: vida y obra, Editorial Norma, 2004, str. 19-54.
Był profesorem Uniwersytetu Veracruz, w Meksyku (od 1966), i Uniwersytetu Bristolskiego, w Wielkiej Brytanii (1971–1972). Pracował dla wielu wydawnictw: Wydawnictwo Uniwersytetu Veracruz, Novaro, Oasis, Anagrama, Tusquets, Seix Barral. Jest członkiem korespondentem Meksykańskiej Akademii Języka.
Został wyróżniony wieloma nagrodami literackimi. Był stypendystą Fundacji Guggenheima (1998).
Jest posiadaczem tytułu doctora honoris causa Narodowego Uniwersytetu Autonomicznego Meksyku (od 1998) i Uniwersytetu Veracruz (od 2003). W 2005 Biblioteka Instytutu Cervantesa w Sofii otrzymała jego imię.
Jedna z jego powieści została zekranizowana: , Meksyk (1993), reż. Carlos Carrera.
Znajomość j.