W latach 1983–1990 związany był także z filią Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie, gdzie kierował m.in. Międzykierunkowym Zakładem Muzykoterapii i Instytutem Wychowania Muzycznego. Od 1986 na stanowisku profesora zwyczajnego.
Działalność kompozytorska i publicystyczna Jego dorobek kompozytorski obejmuje około 100 dzieł, m.in. 7 symfonii, 3 koncerty fortepianowe, koncert na puzon, koncert na altówkę dedykowany Stefanowi Kamasie, opera Tamango, balet pantomimiczny Quo Vadis, utwory kameralne (np. Trio na saksofon altowy i 2 wiolonczele), wokalno-instrumentalne (m.in. Modliłem się do Jehowy na głos recytujący i orkiestrę, Pytanie Kaina na głos rec. chór i orkiestrę, kantata Opamiętajcie się), utwory chóralne i inne.
Jest autorem książek: Wstęp do nauki o muzykoterapii (Ossolineum 1979), Programowanie muzyki terapeutycznej (wyd. pośm. Akademii Muzycznej we Wrocławiu 1992) i dwutomowego skryptu Współczesne techniki kompozytorskie (1970, 1972) oraz wielu artykułów i prac zbiorowych publikowanych w Zeszytach Naukowych macierzystych uczelni, jak też periodykach polskich i zagranicznych.