Na AGH objął stanowisko profesora.
Jego główne osiągnięcia w teorii pól komutacyjnych obejmują znaczące przeformułowanie teorii przestrajalnych pól komutacyjnych Beneša, wprowadzenie nowej klasy przepakowywalnych pól komutacyjnych (z Grzegorzem Jekelem) oraz udowodnienie nieblokowalności klasy pól wielopołączeniowych (z Frankiem K. Hwangiem). Zaproponował także nowe struktury optycznych pól komutacyjnych oraz pól zbudowanych ze scalonych komutatorów cyfrowych. Jego wkład do teorii niezawodności sieci telekomunikacyjnych obejmuje zaproponowanie nowych metryk oraz udowodnienie ważnych właściwości sieci odpornych na uszkodzenia (z Piotrem Chołdą). Zaproponował także nowe architektury i protokoły sieci zorientowanych na przepływy (wraz z Jerzym Domżałem i Robertem Wójcikiem).
Jest autorem bądź współautorem m.in. kilku książek, ponad 300 artykułów naukowych, a także autorem licznych artykułów publicystycznych, poruszających m.in. sprawy szkolnictwa wyższego i nauki. Jest też autorem około 20 patentów. Był organizatorem licznych konferencji naukowych, m.in.