W czerwcu tego roku, po kapitulacji korpusu, powrócił do Polski.
12 listopada 1918 został skierowany na kurs pilotażu w Warszawie. 15 stycznia 1919 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z warunkowym zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika i przydzielony z dniem 12 listopada 1918 do Lotniska wojskowego w WarszawieDz. Rozk. Wojsk. Nr 7 z 23 stycznia 1919 roku, poz. 271.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 9 z 28 stycznia 1919 roku, poz. 347.. Po ukończeniu Wojskowej Szkoły Lotniczej przydzielony został do 21 eskadry niszczycielskiej. W jej składzie wziął udział w wielu akcjach bojowych. W czasie jednej z nich, 15 maja, zmuszony został do lądowania na terytorium nieprzyjaciela. W ciągu miesiąca przedarł się przez linię frontu i powrócił do macierzystego pododdziału.
15 lipca 1920 wystartował razem z obserwatorem, kpt. Arturem Kelly z 7 eskadry myśliwskiej, do kolejnego lotu bojowego. Tym razem, z rozkazu szefa lotnictwa 6. Armii, pułkownika Faunt-le-Roya przeprowadził atak lotniczy na oddziały bolszewickiej 1 Armii Konnej Budionnego, przemieszczającej się przez wieś Zwierowce. Wykonując to zadanie, lotem koszącym, trafiony został śmiertelnie pociskiem wystrzelonym przez bolszewików. Obaj lotnicy zginęli w wyniku zderzenia samolotu z ziemią. Po zakończeniu działań wojennych, z rozkazu płk.