W rywalizacji drużynowej reprezentacja RFN z Behrem w składzie zdobywała następnie złote medale na mistrzostwach świata w Buenos Aires (1977), mistrzostwach świata w Wiedniu (1983) i mistrzostwach świata w Lozannie (1987), srebrne podczas mistrzostw świata w Barcelonie (1985) i mistrzostw świata w Sofii (1986) oraz brązowe podczas mistrzostw świata w Melbourne (1979) i mistrzostw świata w Clermont-Ferrand (1981). Ponadto na mistrzostwach świata w Lozannie w 1987 roku zdobył srebrny medal indywidualnie, przegrywając w finale z Mathiasem Geyem.
W 1982 stał się mimowolnym sprawcą śmierci Władimira Smirnowa (mistrza olimpijskiego z IO 1980). 19 lipca zmierzyli się na planszy w turnieju mistrzostw świata w Rzymie. Niemiec wykonał pchnięcie, ostrze przebiło maskę i wbiło się mózg Smirnowa. Radziecki szermierz zmarł kilka dni później. Po tym wypadku podwyższono wymogi bezpieczeństwa na szermierczej planszy.
Jego brat Reinhold Behr, i żona Zita Funkenhauser, także byli szermierzami.
Starty olimpijskie (medale) Montreal 1976 floret drużynowo – 16px złoto Los Angeles floret indywidualny – 16px srebro floret drużynowo – 16px srebro Seul 1988 floret drużynowo – 16px srebro
Przypisy
Linki zewnętrzne