W kampanii wrześniowej dowodził batalionem marszowym 21 pułku piechoty. Walczył w obronie Warszawy. Po kapitulacji stolicy przebywał w niemieckiej niewoli. Był jeńcem Oflagu II c w Woldenbergu. Zmarł 7 października 1948 we Wrocławiu.
Mieczysław Duch był żonaty z Heleną Chomińską, z którą miał troje dzieci: Zbigniewa, Juliana i Annę.
Awanse podporucznik – 1919 porucznik – 1921 kapitan – 1 grudnia 1924 ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 453 lokatą w korpusie oficerów zawodowych piechoty (w 1928 – 433 lokata) major – 17 grudnia 1931 ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 i 54 lokatą w korpusie oficerów zawodowych piechoty
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1870 (1921)Dekret Wodza Naczelnego L. 2949 z 17 maja 1921 r. Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 21, poz. 828 Krzyż Walecznych (czterokrotnie) Medal Niepodległości (9 listopada 1933) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Srebrny Krzyż Zasługi (19 marca 1931) „za zasługi na polu wyszkolenia wojska”.
Przypisy