Istniejące wcześniej rozbudowano o wysokie oficyny.
Zagładę ulicy przyniosła II wojna światowa. Wszystkie domy zostały spalone w roku 1939 i w dniach powstania warszawskiego. Ich relikty zostały rozebrane w okresie powojennym w związku z budową Trasy W-Z i socrealistycznego osiedla Mariensztat, pierwszej realizacji mieszkaniowej w powojennej historii Warszawy.
Przebieg dzisiejszej ulicy Białoskórniczej nie pokrywa się dokładnie z przedwojennym, a ona sama została zdegradowana do postaci chodnika pomiędzy pierzeją nowej zabudowy po stronie południowej, a nasypem ulicy Nowy Zjazd, która stanowi łącznik Trasy W-Z z Wisłostradą, po stronie północnej.
Przypisy
Bibliografia
Białoskórnicza Kategoria:Białoskórnictwo Kategoria:Powiśle (Warszawa)