thumb|Elewatory zbożowe przy ul. Bema w latach 20. XX wieku, widok od strony ulicy Prądzyńskiego thumb|Ulica przy ulicy Prądzyńskiego Ulica Józefa Bema – ulica w warszawskiej dzielnicy Wola.
Historia Dawniej ulica stanowiła drogę narolną biegnącą przed rokiem 1876 od ul. Opaczewskiej we wsi Warszawa do wsi Wola Wielka, przecinająca tory kolei warszawsko-wiedeńskiej. W drugiej połowie XIX wieku nosiła nazwy Droga Kościelna lub Droga Parafialna, związane z kościołem św. Stanisława Biskupa i Męczennika, wybudowanego w latach 1858–1860.
W 1876 roku ulicę przecięły tory kolei obwodowej, a w okolicy powstało wtedy wiele bocznic kolejowych wiodących, między innymi, do carskich magazynów wojskowych wzniesionych po roku 1893 pod nr 60. W skład magazynów wchodziły wielkie elewatory zbożowe. W zbliżonym okresie powstała pod nr. 70/72 przędzalnia bawełny i farbiarnia Towarzystwa Akcyjnego „Wola”. Od 1908 roku pod nr. 65 działała tu wielka fabryka spółki Lilpop, Rau i Loewenstein. Poza zakładami przemysłowymi w skład XIX-wiecznej zabudowy wchodziły niewielkie domy robotnicze.
W 1916 roku ulica na całej swojej długości została włączona w granice Warszawy.