Kazimierz Hącia (ur. 19 listopada 1877 w Kępnie, zm. 25 sierpnia 1934 w Owidzu) – polski prawnik i ekonomista, minister przemysłu i handlu w 1919, członek Rady Centralnego Związku Polskiego Przemysłu, Górnictwa, Handlu i Finansów w 1920 rokuPrzegląd Gospodarczy : organ Centralnego Związku Polskiego Przemysłu, Górnictwa, Handlu i Finansów. 1920, z. 1, s. 20.. Właściciel majątku w Owidzu.
Życiorys Był synem Emila oraz Joanny de domo Bullmeyer. Miał pięcioro rodzeństwa. Ukończył gimnazjum w Oleśnicy, następnie studiował prawo i ekonomię w Berlinie i Würzburgu, gdzie uzyskał tytuł doktora prawa i ekonomii. Praktykę zawodową podjął w Berlinie, w różnych instytucjach ubezpieczeniowych. W 1902 r. został skarbnikiem w Zarządzie Banku Przemysłowców w Poznaniu. Od końca 1907 r. przez dwa lata pełnił funkcję kontrolera w zarządzie tego banku. Jesienią 1909 r. na podstawie decyzji Rady Nadzorczej został wybrany kierownikiem Banku Włościańskiego w Poznaniu. Zmienił ukierunkowanie jego działalności z lokat zagranicznych na lokaty krajowe. Za istotne uważał wzmacnianie polskiego mieszczaństwa w zaborze pruskim.
W czasie I wojny światowej był jednym z głównych autorów rozwinięcia działalności Banku Włościańskiego (od 1917 r.