W następnym roku został przydzielony do 46 Dywizji Piechoty Obrony Krajowej w Krakowie, a w 1914 do 43 Dywizji Piechoty Obrony Krajowej w Czerniowcach.
Z dniem 1 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej z zatwierdzeniem posiadanego stopnia majora i przydzielony do Okręgu Generalnego KrakówDz. Rozk. Wojsk. Nr 2 z 12 stycznia 1919, poz. 87.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 4 z 16 stycznia 1919, poz. 178.. 25 kwietnia 1919 został szefem sztabu 4 Dywizji Piechoty. 6 kwietnia 1920 został zwolniony na własną prośbę z czynnej służby wojskowej i przeniesiony do rezerwy armii. 15 czerwca tego roku wrócił do czynnej służby i został przydzielony do Dowództwa Frontu Południowego. 17 sierpnia 1920 we Lwowie objął obowiązki szefa sztabu 6 Armii.
26 stycznia 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu pułkownika w kawalerii, w grupie oficeróww byłej armii austro-węgierskiej. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 6. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii).