Debiutował w 1925 r. na łamach miesięcznika „Skamander”, jako tłumacz zadebiutował na łamach „Robotnika” przekładem wiersza Śmierci Jauresa Anny de Noailles. W 1927 r. ogłosił tom poezji Wschody i zachody. W latach 1925–1939 publikował wiersze, recenzje, przekłady i artykuły krytyczne w m.in. „Robotniku” (1925, 1928), „Skamandrze” (1925–1928), „Wiadomościach Literackich” (1927–1938), „Meteorze”, „Pamiętniku Warszawskim” (1931), „Czasie”, „Gazecie Literackiej”, „Gazecie Polskiej”, „Głosie Prawdy”, „Ateneum” (1938), „Piórze” (1938), „Wiedzy i Życiu”, „Znaku”, „Tygodniku Ilustrowanym”. W latach 1931–1937 był redaktorem tygodnika „Droga”, a w latach 1937–1939 tygodnika „Pion”.
W 1932 r. został członkiem sekcji tłumaczy Związku Zawodowego Literatów Polskich, a w 1935 r. członkiem rzeczywistym ZZLP, należał również do Polskiego PEN Clubu. Należał też do Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego, Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej.
Podczas okupacji niemieckiej przebywał w Warszawie i Podkowie Leśnej w domu Jarosława Iwaszkiewicza, gdzie pracował jako osobisty sekretarz poety i nauczyciel jego córek, działał w tajnym nauczaniu.