Zauważenie Enceladusa było o tyle łatwiejsze, że wyróżnia się on największym albedo wśród obiektów w Układzie Słonecznym i odbija ponad 90% padającego nań światła.
Jego nazwa pochodzi od imienia giganta Enkeladosa z mitologii greckiej. Zaproponowana wstępnie przez syna Williama, również astronoma, Johna Herschela, w jego publikacji Results of Astronomical Observations made at the Cape of Good Hope z 1847 roku; została doceniona i zatwierdzona przez Królewskie Towarzystwo Astronomiczne (ang. Royal Astronomical Society) i funkcjonuje do dziś. John wybrał te nazwy, ponieważ Saturn utożsamiany z Kronosem w mitologii greckiej był przywódcą tytanów oraz gigantów. Odkryte najpierw Tytan, Japet, Rea, Tetyda i Dione zawdzięczają swoje nazwy tytanom i tytanidom, a dwa księżyce odkryte 105 lat później - czyli Enceladus oraz Mimas - gigantom (potomkom tytanów).