Klasyfikacja Browna Klasyfikacja Browna (powstała w 1950) roku jest klasyfikacja ściśle kliniczną. Wyróżnia ona następujące typy choroby: typ A: upośledzone odwodzenie i (w mniejszym stopniu) upośledzone przywodzenie (te przypadki po raz pierwszy opisał Duane), typ B: upośledzone odwodzenie i prawidłowe przywodzenie, typ C: upośledzone przywodzenie i (w mniejszym stopniu) upośledzone odwodzenie (w tym wypadku chory odwraca głowę od dotkniętego chorobą oka).
Klasyfikacja Hubara Klasyfikacja ta (powstała w 1974 roku) opiera się na badaniach elektromiograficznych. Wyróżnia się następujące typy: typ I: znacznie upośledzona zdolność odwodzenia (opowiada typowi B według Browna), występuje on u 78% chorych; typ II: upośledzone przywodzenie (opowiada typowi C według Browna), jego przyczyną jest wspólne unerwienie dla mięśnia prostego bocznego i przyśrodkowego przez nerw okoruchowy, występuje on u 7% chorych; typ III: upośledzone odwodzenie i przywodzenie (opowiada typowi C według Browna), unerwienie mięśnia prostego bocznego przez nerw okoruchowy jest słabe, jednakże wspólne działania mięśnia prostego i przyśrodkowego wzajemnie znoszą swoje działanie;