Po ucieczce Napoleona z Elby natychmiast wyruszył do Europy, ale nie zdążył wziąć udziału w bitwie pod Waterloo.
Murray pozostał we Francji do 1816 r. jako szef sztabu brytyjskich sił okupacyjnych. W 1819 r. został gubernatorem Royal Military College. W 1824 r. został członkiem Towarzystwa Królewskiego. W 1825 r. poślubił lady Louisę Erskine. W latach 1824–1832 i 1834–1835 reprezentował w Izbie Gmin okręg wyborczy Perthshire. W latach 1824–1825 był zastępcą generała artylerii. Następnie został głównodowodzącym wojsk brytyjskich Irlandii w stopniu generała-porucznika. W 1828 r. został członkiem gabinetu jako minister wojny i kolonii. W tym czasie utworzono kolonię Australia Zachodnia. W latach 1834–1835 i 1841–1846 był generałem artylerii.
W 1837 r. bez powodzenia startował w wyborach parlamentarnych w okręgu Westminster, ale bez powodzenia. Niepowodzeniem zakończyły się też dwa starty w okręgu Manchester – w 1839 i 1841 r. Murray był w latach 1833–1835 prezesem Królewskiego Towarzystwa Geograficznego. Był także gubernatorem Zamku Edynburskiego. W 1841 r. został pełnym generałem.
Murray zmarł w 1846 r. Jego osobiste dokumenty zostały w 1913 r. przekazane przez jego kuzynkę Narodowej Bibliotece Szkocji.