Kardynał Paluzzi-Altieri zgromadził w swoim ręku dużą władzę i liczne stanowiska. Był m.in. legatem w Awinionie (1670–1677) i Urbino (1673–1677), wikariuszem generalnym Rzymu (od kwietnia do sierpnia 1671) oraz sekretarzem ds. Brewe Apostolskich. Od sierpnia 1671 był także kamerlingiem Świętego Kościoła Rzymskiego. Przez kilka lat sprawował funkcję arcybiskupa Rawenny (1670–1674), jednak nigdy nie rezydował w swej archidiecezji. Wykonywał funkcję kardynała-protektora wobec licznych zakonów, wspólnot i instytucji, m.in. wobec zakonu dominikańskiego oraz katolików irlandzkich. Zasiadał w następujących kongregacjach kardynalskich:
Kongregacji Dobrego Rządu (1667–1698) Kongregacji ds. Kościelnych Immunitetów (1667–1698) Świętej Konsulcie (1667–1698) Kongregacji ds. Dobrobytu (1668–1698) Kongregacji Rozkrzewiania Wiary (1668–1698, w tym 1671–1698 jako prefekt) Kongregacji ds. Wód (1670–1698) Kongregacji Konsystorialnej (1670–1698) Kongregacji ds. Soboru Trydenckiego (1670–1698, w tym 1671–1673 jako prefekt) Kongregacji ds. Egzaminowania Biskupów (1670–1698) Fabryce Świętego Piotra (1670–1698) Kongregacji Świętego Oficjum Inkwizycji (1670–1698) Kongregacji ds. Odpustów i Świętych Relikwii (1670–1698) Kongregacji ds. Obrzędów (1670–1698) Kongregacji ds. Legacji Awiniońskiej (jako legat 1670–1677) Kongregacji ds.