Na początku roku 1864 dowódca Armii (doliny rzeki) Cumberland, gen. mjr George Thomas, zaczął poszukiwać lekkiego, łatwego w transporcie i montażu mostu pontonowego, by móc przerzucać wojska przez liczne rzeki i strumienie na jego obszarze operacyjnym. Znając niedoskonałość pontonów używanych przez armie obu stron zachodniego teatru operacyjnego, wprowadził do użycia pontony składane. Z takim pomysłem wystąpił wcześniej jego poprzednik, gen. William S. Rosecrans, ale nie zdołał wprowadzić go w życie. Teraz kapitan William E. Merrill, szef służb inżynieryjnych Thomasa, udoskonalił prototyp Rosecransa, czyniąc go lżejszym i silniejszym jednocześnie. Używane dotąd zatyczki łączące poszczególne sekcje pontonu, zastąpił zawiasami, w związku z czym sekcje były połączone ze sobą na stałe. Nowo zbudowany ponton był lżejszy i znacznie krótszy od poprzednich wersji, mógł więc być transportowany na skrzyni typowego wozu taborowego, a ponadto nie wymagał zabierającego cenny czas montażu. Był przy tym na tyle wyporny, że mostem na takich pontonach można było bez obawy przeprowadzać przez rzeki artylerię konną i taboryWoodward, s. 107..