ους ous, ωτος ōtos „ucho”. blythii: Edward Blyth (1810–1873), angielski zoolog, kurator Museum of the Asiatic Society of Bengal w Kolkacie w latach 1841–1862, kolekcjoner.
Zasięg występowania Nocek wschodni występuje w południowo-środkowej i południowej Europie (w tym Sycylia, Cypr, Kreta i mniejsze wyspy śródziemnomorskie), południowo-zachodniej Azji od Azji Mniejszej, obszaru Kaukazu, Palestyny i północnej Jordanii do Kaszmiru, Ałtaju, Nepalu, północnych Indii oraz północnej i środkowej Chińskiej Republiki Ludowej.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 54–76 mm, długość ogona 59 mm, długość ucha 21–24,3 mm, długość tylnej stopy 11–15 mm, długość przedramienia 50,5–62,1 mm; masa ciała 19–29,5 g. Morfologicznie bardzo podobny do nocka dużego, lecz nieznacznie od niego mniejszy. Krótszy pysk, ogon dłuższy, i krótsze wąskie uszy. Wzór zębowy: I C P M = 38. Kariotyp wynosi 2n = 44 i FNa = 50 (Turcja) lub 52 (Grecja).