W czasie stoczonej walki powietrznej polscy oficerowie uszkodzili pociskami z karabinu maszynowego silnik wrogiego samolotu i zmusili pilota do lądowania.
Pod koniec lipca 1920 objął dowództwo II baonu, który włączony został do 1 pułku aeronautycznego i użyty do walki jako piechota.
Autorzy „Ku Czci Poległych ...” podają dwie wersje śmierci ppor. Bronisława Lubańskiego. W biogramie na s. 313 stwierdzili, że w dniu 1 sierpnia, w czasie walk pod Platerowem niedaleko Siedlec, jako dowódca kompanii został ciężko ranny w brzuch i nogę. Zmarł następnego dnia w wyniku odniesionych ran. Opisując walki II baonu na s. 234 podali, że w dniu 2 sierpnia został śmiertelnie ranny odłamkiem granatu artyleryjskiego gdy prowadził natarcie batalionu z RzewuszekW cytowanej pracy - Rzewudzki. na Bindugi. Za drugą z podanych wersji przemawia fakt, że 1 pułk aeronautyczny rano 1 sierpnia przybył do Siedlec, a po południu tego samego dnia przewieziony został koleją do Sokołowa.