mały|319x319px|Grób Jana Morawskiego Jan Morawski herbu Dąbrowa (ur. 4 września 1878 w Odrzechowej, zm. 1 lutego 1940 we Lwowie) – polski prawnik, adwokat, sędzia Najwyższego Trybunału Administracyjnego i Sądu Najwyższego, minister sprawiedliwości w 1920.
Życiorys Wczesne lata Jego pradziadkiem był Wiktor Gniewosz. Był synem Władysława (właściciela dóbr Odrzechowa i PobiednoAlojzy Zielecki, Życie gospodarcze, W epoce autonomii galicyjskiej, [w:] Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 405.) i Kazimiery z Leszczyńskich. W 1896 r. zdał egzamin dojrzałości w C.K. Gimnazjum w Sanoku. W czasie nauki szkolnej kierował kołem założonej w Jaśle organizacji „Orzeł Biały”Alojzy Zielecki, Rozwój ruchu niepodległościowego, W epoce autonomii galicyjskiej, [w:] Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 472.. Studiował prawo na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, a następnie na Uniwersytecie Lwowskim. Tam też w 1902 r. uzyskał doktorat z nauk prawnych.