zatrudniona została jako sekretarka pełnomocnika rządu na okręg warmińsko-mazurski Jakuba Prawina, a potem wojewody olsztyńskiego Zygmunta Robla. Uczestniczyła w organizowaniu kursów repolonizacyjnych dla Warmiaków i Mazurów. Weszła w skład zarządu okręgu Związku Harcerstwa Polskiego. W 1946 wyszła za mąż za kapitana dyplomowanego Józefa Szyrmera, ówczesnego naczelnika Wydziału Wojskowego Urzędu Wojewódzkiego w Olsztynie, weterana kampanii wrześniowej.

Od 1954 pracowała w olsztyńskiej księgarni „Veritas”, a od 1969 na etacie oddziału Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego. Była również przewodniczką PTTK. Na emeryturę przeszła w 1974.

Była autorką wierszy patriotycznych, niewydanych drukiem (były odczytywane na spotkaniach i zebraniach konspiracyjnych). W 2003 opublikowała tom wspomnień Był taki świat...: Mój wiek XX (wcześniej wspomnienia publikowała na łamach prasy, m.in. W domu moich rodziców, „Jantarowe Szlaki”, 1979, nr 4). Należała do Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. Została odznaczona m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Walecznych, Krzyżem Armii Krajowej, Warszawskim Krzyżem Powstańczym, Medalem Rodła i Odznaką Honorową za Zasługi dla Województwa Warmińsko-Mazurskiego.