Sam film był zdobył Oscara i Złoty Glob za najlepszy film nieanglojęzyczny.
Kolejnym sukcesem Aleandro była rola w filmie Gaby. Historia prawdziwa (1987) Luisa Mandokiego, za którą była nominowana do Oscara i Złotego Globu dla najlepszej aktorki drugoplanowej.
Następnie aktorka próbowała swoich sił w kinie amerykańskim. Jednakże kolejne tytuły, takie jak Kuzyni (1989) Joela Schumachera czy Oznaki życia (1990) Marisy Silver, przechodziły bez echa. Aleandro powróciła więc do Argentyny, gdzie - ze względu na swój status gwiazdy i autorytetu - miała dużo ciekawsze propozycje.
Sukces odniosła dzięki roli w Jesiennym słońcu (1996) Eduardo Mignogni, za którą otrzymała Srebrną Muszlę dla najlepszej aktorki na MFF w San Sebastián oraz drugiego w karierze Srebrnego Kondora, nagrodę argentyńskich krytyków filmowych (pierwszego przyniosła jej Wersja oficjalna). Trzeciego Srebrnego Kondora, tym razem za rolę drugoplanową, dostała Aleandro za nominowaną do Oscara komedię Syn panny młodej (2001) Juana José Campanelli.
Życie prywatne Aleandro była dwukrotnie zamężna.