Na czele tych sił stał sam Batu-chan, a armia uderzająca bezpośrednio na Węgry podzielona została na trzy grupy: zachodnią, która pod wodzą Szibana wkroczyć miała na teren Węgier przez Przełęcz Jabłonicką, osłaniając siły główne od strony Austrii. środkową, która pod wodzą Subedeja wkroczyć miała na teren Węgier poprzez Przełęcz Użocką i dotrzeć w rejon Koszyc. wschodnią, która pod wodzą Kadana uderzyć miała na teren Wołoszczyzny i Siedmiogrodu. Drugie uderzenie – pomocnicze, z rejonu Włodzimierza Wołyńskiego, którego bezpośrednim dowódcą był Bajdar, miało pójść w kierunku Polski. Mongołowie poprzez atak na Polskę chcieli uniemożliwić pomoc Polski oraz Czech podczas planowanego najazdu na państwo króla Węgier Beli IV. Węgry, Polska oraz Czechy były w tym czasie połączone sojuszami, o czym świadczą bliskie więzi rodzinne pomiędzy przywódcami tych państw.
Sytuacja polityczna w Polsce w przeddzień najazdu Sytuacja polityczna Polski w przeddzień najazdu była stabilna. Zwycięstwa księcia śląskiego Henryka Brodatego nad Władysławem Odonicem i Konradem mazowieckim pozwoliły książętom śląskim na opanowanie Wielkopolski, Małopolski i Ziemi sandomierskiej.