Niemiec zapewnił sobie stałe starty na sezon 1974, a jego kolegą z zespołu był Carlos Pace. Rok ten był jednak bardzo rozczarowujący dla perspektywicznego kierowcy. Po tym jak w połowie sezonu Pace przeszedł do Brabhama, dochodziło między Surteesem i Massem do nieporozumień. Na ostatnie dwa wyścigi roku Niemiec pojawił się w McLarenie, jednak cały czas nie mógł zdobyć debiutanckiego punktu. Mimo to szef McLarena, Teddy Mayer, po obejrzeniu GP USA uznał go za wartościowego zawodnika i zatrudnił go na kolejny rok startów.
Zwycięstwo w Barcelonie W latach 1975–1977 Mass znalazł w McLarenie pewną posadę, jednak pozostawał w cieniu zespołowych kolegów: 2-krotnego mistrza świata Emersona Fittipaldiego (1975) i Jamesa Hunta (1976, 1977). Obaj ci kierowcy w danych latach wygrali dla zespołu 11 wyścigów, a Niemiec mógł pochwalić się tylko jednym triumfem. Sukces ten osiągnął w nietypowych i tragicznych okolicznościach. 27 kwietnia 1975 odbywało się GP Hiszpanii na torze Montjuïc pod Barceloną. Trasa już przed wyścigiem uważana była za bardzo niebezpieczną;