Zaprojektował i kierował budową pierwszej Wszechbiałoruskiej Wiejsko-Gospodarczej i Przemysłowej Wystawy w Mińsku. Zajmowała powierzchnię 75 ha, na których znajdowało się 40 pawilonów. Odbywała się od 1 sierpnia 1930 roku do 1 listopada 1930 roku i zakończyła się sukcesem organizatora. Był zwolennikiem pionowych rozwiązań architektonicznych.
W czasie II wojny światowej przebywał w ZSRR. Po wojnie był prześladowany przez NKWD.
Stworzył ponad 100 projektów architektonicznych. Mieszkał w Leningradzie, wykładał na Akademii Sztuki. Zmarł 3 stycznia 1951 roku.
W 1934 roku uhonorowano go tytułem zasłużonego działacza sztuki Białoruskiej SRR oraz odznaczono Orderem „Znak Honoru”. Otrzymał także tytuł Zasłużonego Artysty ZSRR.
Dorobek Dom Rządowy Republiki Białorusi Okręgowy Dom Oficerów w Mińsku (1939) Dom Armii Czerwonej w Mińsku Białoruski Państwowy Teatr Opery i Baletu w Mińsku (1933) Białoruska Akademia Nauk w Mińsku Dom Sowietów w Mohylewie stadion w Leningradzie Dom Partii w Kijowie pomnik Wasilija Czapajewa w Kujbyszewie pomnik Tarasa Szewczenki w Charkowie
Przypisy
Linki zewnętrzne Iosif Łangbard w Wielkiej Encyklopedii Radzieckiej Artykuł w piśmie "Мишпоха"