Potencjalnie bardziej narażone na nauczenie się tego zachowania są konie młode. Niezależnie od powodów powstawania łykawości, najprawdopodobniej może ona przechodzić w trudny do wyeliminowania nawyk. Podłoże genetyczne Badania na koniach rasy pełnej krwi angielskiej wykazały całe pokolenia koni, u których występuje wada. Może to wskazywać na dziedziczne predyspozycje do jej powstawania lub dziedziczność choroby, która powoduje łykawość. Pośród badanych koni z jednym lub dwójką rodziców łykawych odsetek łykających był znacznie wyższy niż u koni z rodzicami niedotkniętymi łykawością. Problemy gastryczne Dawniej częściej występujące u koni łykawych niż zdrowych morzyska wiązano z przedostawaniem się powietrza do żołądka i jelit. Nowe badania wskazują, że podczas łykania powietrze powraca z przełyku, nie dostając się do żołądka. Jest to możliwe tylko wraz z kęsem pokarmu, jeśli koń łyka w trakcie jego pobierania. U wielu koni łykawych występują choroby wrzodowe, jednak nie jest to stała korelacja. Badania na źrebiętach łykawych wykazały, że podawanie im środków na nadkwasotę znacznie redukowało, a nawet eliminowało zachowanie, jednak nie uzyskano tych samych efektów u koni dorosłych, u których nasilenie łykania nie zawsze się zmniejszało.