Zewnętrznie nowa broń była bardzo podobna do karabinu Bakera. Długość jej lufy wynosiła 840 mm, a kaliber 16,6 mm (0,654 cala). Karabin ważył ok. 4,5 kg (10 funtów).
Karabin znalazł uznanie władz wojskowych i został przyjęty do uzbrojenia. Nim jednak wszedł on do produkcji, nakazano zmianę jego kalibru. Miał on zostać zwiększony do 17,8 mm (0,704 cala), aby w razie braku odpowiednich pocisków, można było stosować standardowe pociski karabinowe armii brytyjskiej. W końcu 1837 roku zamówiono pierwszą partię 1000 sztuk, które produkowane były oprócz arsenału w Enfield także przez wiele małych manufaktur:
Tomas Potts, 212 szt. Wm. Heptinstall, 55 szt. Barnett & Co., 12 szt. Reynolds & Son, 55 szt. Lacy & Reynolds, 210 szt. Yeoman’s & Son, 55 szt. E. J. Baker, 146 szt. Thomas Leigh, 55 szt. William Parker, 80 szt. W. Mills & Son, 55 szt. R. E. Pritchett, 80 szt. W. T. Bond, 55 szt. Thomas Ashton, 80 szt.