18 marca 1919, po ukończeniu specjalnego kursu oficerskiego w Warszawie i Oficerskiej Szkoły Obserwatorów Lotniczych, przydzielony został do 1 eskadry wywiadowczej na froncie bolszewickim. Wziął udział w wielu lotach bojowych. W czasie jednego z nich został zestrzelony i doznał ciężkich obrażeń ciała. Po wyzdrowieniu został skierowany jako instruktor do Oficerskiej Szkoły Obserwatorów Lotniczych. Tam szkolił nowych obserwatorów, a jednocześnie uzyskał dyplom pilota. Przez krótki okres był dowódcą polskiej obsady Francuskiej Szkoły Pilotów. W 1920 został ponownie oddelegowany na front bolszewicki jako dowódca 18 eskadry wywiadowczej. Zginął śmiercią lotnika 24 czerwca w Duniłowiczach. W 1928 „za loty bojowe nad nieprzyjacielem w czasie wojny 1918–1920”, pośmiertnie, odznaczony został Polową Odznaką Pilota i Polową Odznaką ObserwatoraDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 15 z 11.11.1928. W cytowanym dokumencie Stanisław Gogoliński wymieniony został dwukrotnie, jako ś.p. porucznik, odznaczony pośmiertnie Polową Odznaką Pilota i Polową Odznaką Obserwatora..
Przypisy
Bibliografia