Współczynnik ten zależy od długości fali, czyli ośrodek może być bardzo przezroczysty dla światła niebieskiego, natomiast światło czerwone będzie silnie pochłaniane.
Przykładowe orientacyjne wartości współczynnika pochłaniania dla światła białego: dla szkła ~ 1 m−1, dla metalu ~ 106 m−1.
Historia odkrycia Prawo to zostało odkryte przez Pierre’a Bouguera w roku 1729Claude Joubert, Essai d’optiqe sur la gradation de la lumière Paris 1729.. Ten francuski uczony znany był przede wszystkim ze swoich prac na temat hydrografii. W roku 1760 niemiecki fizyk, matematyk i astronom Johann Heinrich Lambert opublikował pracęPhotometria, sive de mensuraet gradibus luminis, colorum, et umbrae, Augsburg, 1760., w której po raz wtóry sformułował to samo prawo, zapisując je w trochę innej postaci. Lambert nie znał wcześniej publikacji Bouguera, a gdy się z nią zapoznał, przyznał pierwszeństwo swemu francuskiemu koledze. Mimo to często prawo to bywa nazywane prawem Lamberta.
Zobacz też głębokość optyczna prawo Beera prawo Lamberta prawo Lamberta-Beera
Przypisy
Bibliografia Jurgen R. Meyer-Arendt, Wstęp do optyki, PWN, Warszawa 1977. I.W. Sawieliew, Wykłady z fizyki t. 2, PWN, Warszawa 1994.
Kategoria:Prawa optyki