15 czerwca 2015, po raz pierwszy od 1989, zaobserwowano ponowny wzrost aktywności układu. Po 26 latach niskiej aktywności znacznie wzrosła jasność obiektu w zakresie promieniowania rentgenowskiego – przez krótki okres był to najjaśniejszy obiekt rentgenowski widziany z Ziemi, do 50 razy jaśniejszy od Mgławicy Kraba. W tym samym czasie znacznie wzrosła także jasność obiektu w zakresie promieniowania widzialnego, obiekt pojaśniał na tyle, że mógł być widziany z Ziemi nawet przez amatorskie teleskopy. Podobnie jak wcześniejsze „wybuchy”, pojaśnienia z 2014 spowodowane były najprawdopodobniej poprzez powolne nagromadzenie się materiału wokół czarnej dziury, aż do przekroczenia krytycznego progu, i jego gwałtownego „wciągnięcia”. W 2024 obserwacje ujawniły trzecią gwiazdę w układzie, co czyni go pierwszym, odkrytym układem potrójnych z czarną dziurą.
Charakterystyka fizyczna Do 2024 obserwacje pokazywały układ podwójny, składający się ze stosunkowo niewielkiej gwiazdy typu widmowego G o masie wynoszącej ok. 2/3 masy Słońca, okrążającej niewidocznego towarzysza o masie wynoszącej ponad 12 mas Słońca, który jest najprawdopodobniej czarną dziurą. Obiekty znajdują się blisko siebie, a ich okres orbitalny wynosi 6,5 dnia.