incisura tympanica Rivini).
Budowa ściany błony bębenkowej thumb|300px|Zdjęcie prawidłowej błony bębenkowej prawej. Blaszka właściwa (łac. lamina propria), najgrubsza; tworzy rusztowanie dla pozostałych warstw. Występuje tylko w części napiętej. Warstwa skórna (łac.stratum cutaneum), którą stanowi skóra przewodu słuchowego zewnętrznego. Najgrubsza jest w części wiotkiej i na prążku młoteczka. część środkowa (włóknista) – występuje tylko w części napiętej. Składa się ona z dwóch warstw włókien biegnących promieniście i okrężnie. Części włóknistej nie posiada także mały trójkątny fragment położony pod błoną Schrapnela – trójkąt międzypromienisty. Warstwa śluzowa (łac. stratum mucosum) – stanowi ją błona śluzowa jamy bębenkowej. thumb|300px|Błona bębenkowa prawa (zaznaczona na niebiesko) widziana od strony jamy bębenkowej. Widoczny fragment rękojeści młoteczka (3), (częściowo usunięty). Bezpośrednio za częścią napiętą położona jest rękojeść młoteczka i wyrostek boczny młoteczka. Zrastają się one z błoną bębenkową wytwarzając na niej wyniosłość młoteczka (łac. prominentia mallearis) i biegnący ku dołowi i tyłowi prążek młoteczka (łac. stria mallearis). Zakończony jest on centralnie położonym zagłębieniem w błonie zwanym pępkiem błony bębenkowej (łac.