11 lipca 1921 r. został ministrem aprowizacji w rządzie Wincentego Witosa. Jako minister wydał rozporządzenie „w sprawie przerobu ziemiopłodów na piwo w browarach b. Królestwa Polskiego i Małopolski w roku gospodarczym 1920/1921”. W następnych miesiącach był odpowiedzialny za likwidację resortu, w tym reorganizację jego agend i urzędów, a także poświęcał uwagę „regulacji i likwidacji zobowiązań Rządu w zakresie świadczeń żywnościowych”. Ministerstwo przestało istnieć z początkiem 1922 r., a czynności szefa tego resortu przeszły na ministra spraw wewnętrznych.
Grzędzielski przestał pełnić tekę ministerialną, wraz z dymisją premiera Witosa, co nastąpiło 13 września 1921 r. Rok później bezskutecznie ubiegał się o reelekcję do sejmu.
W 1924 r. został powołany przez senat RP na członka Trybunału Stanu.
Do końca życia pozostawał czynny zawodowo w stołecznej palestrze (od 1923 r. był adwokatem).
Zmarł we Lwowie. Został pochowany na cmentarzu ŁyczakowskimS.S. Nicieja, Cmentarz łyczakowski we Lwowie w latach 1786-1986, wyd. 2 popr., Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1990, s. 199.. mały|Grób Grzędzielskiego przed renowacją W 2022 roku grobowiec Grzędzielskiego został odnowiony.