Instruktor harcerski Do harcerstwa wstąpił w 1918 r. Był drużynowym I Rzeszowskiej Drużyny Harcerzy im. J. Piłsudskiego oraz komendantem hufca rzeszowskiego. W 1922 r. został mianowany zastępcą komendanta Chorągwi Krakowskiej. W 1926 r. został drużynowym I Zakopiańskiej Drużyny Harcerskiej im. ks. J. Poniatowskiego. W grudniu 1927 r. po zmianie struktury stopni instruktorskich został harcmistrzem. 9 stycznia 1930 r. został mianowany komendantem Chorągwi Krakowskiej ZHP. Pełnił tę funkcję do 30 kwietnia 1935 r. Prowadził kursy instruktorskie, w tym obozy dla nauczycieli. W 1932 r. komendant grupy delegacji na Jamboree w Gödöllő na Węgrzech. W 1935 r. został kierownikiem Wydziału Harcerstwa Starszego GKH-y. Był członkiem Naczelnej Rady Harcerskiej. W październiku 1933 r. założył pismo „W kręgu wodzów” – organ Głównej Kwatery Harcerzy. Publikował w nim pod pseudonimem „Ryś – Ojciec”. Działał w Szarych Szeregach. Po wojnie był członkiem komendy Krakowskiej Chorągwi Harcerzy gdzie zajmował się prasą i szkoleniem instruktorów. Był członkiem Komisji Redakcyjnej Prawa i Przyrzeczenia Naczelnictwa ZHP. Od 15 lutego 1946 r. był członkiem Tymczasowej Naczelnej Rady Harcerskiej. Włączył się w pracę harcerską po 1956 r. Był jednym z inicjatorów reaktywowania harcerstwa Krakowie.