8 kwietnia 1900 przyjął chrzest w obrządku ewangelicko-reformowanym przyjmując imię Hubert. W 1922 zmienił oficjalnie nazwisko na GaniewskiAneta Abramowicz-Oleszczuk, Gancwol wciąż odkrywany, Tygodnik Siedlecki, 9.09.2012. Ożenił się z Emilią GebelPodlaskie Echo Katolickie. Dnia 1 kwietnia 1942 został przez Niemców osadzony w siedleckim getcie – zamieszkał przy ulicy Asłanowicza 38. Zezwolono mu jednak codziennie opuszczać dzielnicę żydowską, aby mógł dalej prowadzić zakład. Dnia 22 sierpnia 1942 został wywieziony do Treblinki, gdzie został zamordowany.
Poza działalnością fotograficzną Gancwol brał aktywny udział w życiu miasta. Był kierownikiem letniego kina, do którego zapraszał dzieci z ubogich rodzin na darmowe pokazySławomir Kordaczuk, Siedlce na starej fotografii, 2005. Dofinansowywał również sierociniec. Był także członkiem Siedleckiego Towarzystwa Wzajemnego KredytuArchiwa Państwowe. Angażował się w działalność oświatową. Był sekretarzem Koła Przyjaciół Akademika Polskiego. Fundował stypendia dla utalentowanych uczniówGłos Podlasia 30 czerwca 1910.
O życiu Ganiewskiego opowiada nakręcony w 1993 film biograficzny w reżyserii Mariusza Malca pt. "Gancwol fotograf". W 2010 na budynku dawnej pracowni Gancwola przy ul.