Serce oskarżycielem (ang. Tell-Tale Heart) – nowela Edgara Allana Poego, opublikowana w 1843 roku na łamach magazynu „The Pioneer”. Jest zaliczana do literatury gotyckiej i jest jednym z najbardziej znanych utworów autora.
Fabuła Historia prezentowana jest z perspektywy narracji pierwszoosobowej, z anonimowym narratorem, który twierdzi, że jest zdrowy psychicznie, cierpi jednak na chorobę wywołującą wyostrzenie zmysłów. Człowiek, z którym mieszka, ma niewyraźne, sępie, niebieskie oko, które do tego stopnia dręczy narratora, że ten postanawia go zabić. Uważa, że skrupulatna precyzja w planowaniu morderstwa dowodzi, że nie może być szalony. Siedem nocy z rzędu o godzinie dwunastej otwiera on drzwi do pokoju starego człowieka, za każdym razem zajmuje mu to pełną godzinę. Jednak sępie oko starca pozostaje zamknięte, co uniemożliwia mu popełnienie zbrodni.
Ósmej nocy starzec budzi się i siedzi w łóżku, podczas gdy narrator zaczyna przeprowadzać swój nocny rytuał. Nie waha się więcej, a chwilę później postanawia zapalić lampion. Pojedynczy promień światła ląduje dokładnie w oku starca, a narrator dostrzega, że jest ono szeroko otwarte.