Wekslarz – w średniowiecznej Polsce osoba zajmująca się wymianą pieniędzy podczas ówczesnych wielkich wydarzeń handlowych, jakimi były jarmarki.
W związku z dużą różnorodnością monet będących w obiegu, utrapieniem kupujących, jak i sprzedających był obrót pieniężny podczas dokonywania transakcji.
Przyczyn tego stanu rzeczy w Polsce średniowiecznej było kilka: duża liczba różnych nowych i starych jednostek pieniężnych w obiegu, zaniżanie wagi monet przez kolejnych władców, brak operacji wycofywania i wymiany pieniądza (np. ostatnia taka operacja wymiany pieniądza kruszcowego została przeprowadzona w Polsce w 1932 r. Wymieniono wówczas srebrne monety 2 zł – waga 10 g na 4,4 g, 5 zł – waga 18 g na 11 g, wycofano 1 zł w srebrze – waga 5 g, a wprowadzono niklowy, wprowadzono monetę srebrną 10 zł – waga 22 g.), niekontrolowany napływ pieniądza obcego innych władców, brak przymusu stosowania jednakowych jednostek pieniężnych i ich wagi w lennach i na ziemiach podległych władcy, ale o innym statusie prawnym, różnice w powiązaniach gospodarczych ziem z sąsiednimi krajami (np.