Mięsień mostkowo-obojczykowo-sutkowy (, ) – w anatomii człowieka mięsień zaliczany do powierzchownych mięśni szyi. Jest to silny mięsień, dobrze widoczny u żywego człowieka – zarysowuje się on bardzo wyraźnie na szyi przy obrocie głowy w prawo lub w lewo. W praktyce klinicznej często określany skrótem MOS (akronim od Mostkowo-Obojczykowo-Sutkowy).
Dolny początek mięśnia tworzą dwie głowy – boczna lub obojczykowa (łac. caput claviculare, ang. lateral/clavicular head) i przyśrodkowa lub mostkowa (łac. caput sternale, ang. medial/sternal head), łączące się ze sobą w okolicy połowy wysokości szyi. Boczna przyczepia się do górnej powierzchni końca mostkowego obojczyka, a przyśrodkowa do przedniej powierzchni rękojeści mostka (łac. manubrium sterni). Włókna mięśniowe biegną dalej po bocznej stronie szyi skośnie od dołu i przodu ku górze i tyłowi, kończąc się wspólnym ścięgnem na powierzchni wyrostka sutkowatego (łac. processus mastoideus) kości skroniowej i bocznej części kresy karkowej górnej. Pomiędzy głowami mięśnia znajduje się dół nadobojczykowy mniejszy (łac. fossa supraclavicularis minor) .